In februari dit jaar, hadden we bij ons op school een studiemiddag. Onderwerp was de ‘herinrichting’ van ons gebouw. We groeien als kool en uit ons jasje. We zitten echter in een (zeer) oud pand en dan betekent een verbouwing nu, dat die de komende 15 jaar houdbaar moet zijn. Ons MT begreep dit en legde ons de vraag voor: ‘hoe moet ons onderwijs er over 15 /20 jaar uit zien?’ Op zich al een mooie vraag aan docenten want hoe vaak zie je niet dat het als een “feit” wordt gepresenteerd: ‘we gaan dit doen’.
Chaos in mijn hoofd
Dat is de situatie waarin ik verkeer. Ik kom weer van alles tegen wat ik interessant vind maar zie zo langzamerhand door de bomen het bos niet meer. Zo ben ik bezig met, of beter moet ik starten met, het organiseren van het event “Social media in de klas: hoe zet ik het structureel in?” voor The Crowd.
Kip of ei…
Dat is natuurlijk de vraag als het gaat om waar het begint. Het gaat voor vele zaken op, en zeker voor het onderwijs. Het gaat dus ook op voor de kwaliteit voor het onderwijs en de kwaliteit van de leerkrachten die er in werkzaam zijn. De vergelijking met Finland wordt elke keer weer gemaakt, zowel door mensen in het onderwijs, als ook de politici.
De zij-instromer vs de bevoegde
Het zou zomaar de titel van een spannend verhaal kunnen zijn, en nu ik er zo denk is dat misschien ook wel zo. Het is in ieder geval een verhaal met spanning met dagelijkse episodes. Als zij-instromer in het vak (of is het nou beroep), kan ik er over mee praten. Om dit aan te tonen, even een korte biografie van mijn weg tot het VO-docentschap.