Category: Onderwijs

Wiskundeleraar Conrad Wolfram (zie hieronder bij ‘reacties’) legt de vinger op een zere plek in ons onderwijs die ik toch graag even uitvergroot.

In het huidige wiskunde-onderwijs, zo betoogt hij, doen we eigenlijk alleen maar nr. 3. En dat doen we dan ook nog met de hand. Les 1 is natuurlijk: doe dìt nu juist met computers, da’s dan opgelost.

In februari dit jaar, hadden we bij ons op school een studiemiddag. Onderwerp was de ‘herinrichting’ van ons gebouw. We groeien als kool en uit ons jasje. We zitten echter in een (zeer) oud pand en dan betekent een verbouwing nu, dat die de komende 15 jaar houdbaar moet zijn. Ons MT begreep dit en legde ons de vraag voor: ‘hoe moet ons onderwijs er over 15 /20 jaar uit zien?’ Op zich al een mooie vraag aan docenten want hoe vaak zie je niet dat het als een “feit” wordt gepresenteerd: ‘we gaan dit doen’.

… of gewoon een niveau verschil? Waarom kan de ene leerling meer dan de ander? Waarom kan de ene leerling iets op z’n 11e en de ander pas op z’n 16e?

Ons onderwijs systeem is in het basisonderwijs ingericht op “productiedatum” zoals sir Ken Robinson dat ooit mooi beschreef. In het vervolg onderwijs plaatsen we alles op niveau bij elkaar. In het eerste geval zie je de verschillen wat meer dan in het tweede (logischerwijs) maar in beide gevallen geldt dat we leerlingen op een hoop gooien, allemaal hetzelfde voorzetten en verwachten dat ze allemaal alles voor meer dan de helft snappen (om een 5,5 of hoger te scoren). Dat dit niet zo is of ook maar kan, moge duidelijk zijn. Nog los van het feit of je moet toetsen, leveren die toetsen in ieder geval het bewijs dat deze werkwijze niet klopt; de één scoort voor vak A een 8 en vak B een 4 en de ander andersom.